INSEMINACJAKrzysztof Loc, Małgorzata Bieńkowska Niektóre aspekty inseminacji matek pszczelich   Hodowla pszczół przechodzi widoczną transformację w kierunku coraz większego udziału pasiek stosujących metody sztucznego unasieniania matek pszczelich (SU) . SU umożliwia kontrolowany dobór kojarzeń przez co ma duży wpływ na genetycznie kształtowanie pogłowia pszczół. Obecnie znane są warunki konieczne do prawidłowego przeprowadzenia całego cyklu hodowlanego – od projektu (programu hodowlanego), do uzyskania efektu – matki unasienionej. Stosując SU należy zadbać o istotne szczegóły w trakcie realizacji programu hodowlanego. Decyzje hodowcy o wyborze i kojarzeniu materiału hodowlanego warunkują jakość genetyczną (czystość rasową czy też kontrolowane mieszańce). Natomiast warunki wychowu wpływają na dorodność i kondycję matek i trutni. Technologia unasieniania (przygotowanie do zabiegu, zabieg, opieka po zabiegu, warunki zoohigieniczne towarzyszące całemu procesowi) ma na celu uzyskanie matek z dobrze wypełnionymi zbiorniczkami nasiennymi i opróżnionymi jajowodami, gotowych do akceptacji przez pszczoły i składania jaj. Hodowcy i pszczelarze oczekują, aby matki sztucznie unasienione były dobrze przyjmowane przez pszczoły, nie dążyły do wykonywania lotów godowych i szybko rozpoczynały czerwienie. Istotne jest również, aby w dobrej kondycji przetrwały kilka sezonów. Dbając o to aby czerw był zwarty, pszczoły plenne i długowieczne, nie można zapomnieć o doborze rodzicielskim – unikać kojarzeń krewniaczych, a w krzyżowaniu na efekt heterozji dobierać partnerów o odległym pochodzeniu. Większa zmienność w kojarzeniach to zwykle większa plenność u potomstwa, która  oznacza często mniejszą produkcję miodu. Ma to jednak miejsce tylko wtedy, kiedy tempo rozwoju nowej rodziny z poddaną matką SU, nie jest dopasowane do intensywności i terminu występowania pożytku.  Technika sztucznego unasieniania Sztuczne unasienienie (inseminacja) polega na wprowadzeniu nasienia trutnia do jajowodu...